[vc_row][vc_column][vc_column_text]De Sint-Gotthard, of Gotthardpas was tot de aanleg van de Gotthardtunnel de belangrijkste en zeer drukke noord-zuid-verbindingsweg over de Alpen. Je kan eigenlijk wel zeggen één van de belangrijkste in de Zwitserse Alpen. Het massief is vernoemd naar de heilige Gotthard uit Beieren. De pas verbindt Andermatt in de Urseren-hoogvlakte in het kanton Uri met Airolo in het Valle Leventina in het kanton Ticino, en is gelegen in het gelijknamige Gotthardmassief.

Gotthardpas[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/1″][vc_column_text]

GOEDKOPE OVERNACHTING GOTTHARDPAS:

Zelf hebben wij een leuke ervaring met Alpenhotel Schlüssel in het bergdorpje Andermatt. WIj overnachtten daar vaak. Het ligt vrijwel direct aan de gotthardstrasse, de kamers hebben geen design inrichting maar zijn ruim, goede badkamer en heerlijke bedden. Wij vinden trouwens de Gotthardpas rijden vele malen mooier en ontspannender rijden dan door de tunnel. Het hotel is perfect als overnachting naar Italie. De eigenaar is gezellig, persoonlijk en alles is goed voor elkaar.

Wat een goed alternatief is langs de Gotthardpas is Gasthaus Skiklub. Dit Gasthaus ligt in het Urserndal en wordt omringd door de Oberalppas en de Gotthardpas. De kabelbaan van Andermatt naar Gemsstock bevindt zich op 100 meter van het pension, en de hotelkamers zijn voorzien van gratis WiFi.

DE GESCHIEDENIS VAN DE GOTTHARDPAS

De geschiedenis van de Gotthardpas begint al in de middeleeuwen. Toen de Longobarden in het jaar 569 vanuit het zuiden oprukten om over de pas te komen, bouwden zij over de Reuss een in kettingen hangende brug. Ten tijde van Karel de Grote werd de pasweg voor lastdieren ingericht. De Langobardische brug werd in 1198 vervangen door de veel zekerdere (oude) Teufelsbrücke in deSchöllenenschlucht op de noordhelling. De hieruit ontstane toename van het verkeer over de pas was het beslissende moment dat tot oprichting van het Zwitserse eedgenootschap in 1291 werd besloten. In 1629 werd door Federico Borromeo een herberg op de pashoogte ingericht, die sinds 1683 door de Kapuzinern verzorgd wordt. In 1707 werd dan “des Urner Loches”, een 64 m lange tunnel, geboord en daardoor werd de toegankelijkheid zeer verbeterd. Toch bleef de weg nog altijd maar een 3 tot 4 m breed trekpad voor lastdieren, verhard met grote stenen.

In mei 1882 werd na 10-jarige bouwtijd de spoorwegtunnel door de Gotthard geopend. In één klap keerde de rust op de pasweg weer terug. Maar niet voor lang want kort na 1900 doken de eerste auto’s op en begonnen deze de pasweg te veroveren. Duidelijk werd dat de voor het koetsenverkeer gebouwde pasweg niet langer geschikt was voor de toenemende stroom auto’s. In de dertiger en veertiger jaren van de 20e eeuw werden dan ook enkele delen van de Gotthardpasweg uitgebouwd en verbeterd.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/2″][vc_column_text]

DE ERVARING VAN PAUL:

Je bent wel wat langer onder weg maar het loont zich zeer zeker. Schitterende vergezichten en prachtig natuurschoon, echt Zwitserland. De gothard is zeer goed te doen, let wel op in de zomer zijn de laatste 2 afritten vaak geloten in de richting van de gothard, dus ga net na de laatste autobaan tankstelle eraf, want anders kom je niet meer op de pas. Heb je haast dan zou ik (mits) er geen file staat door de tunnel gaan.[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_column_text]

DE REISTIP VAN ROY:

Wij gaan op de heenweg door de tunnel (om 07.30 uur) geen file. Op de terugweg willen we altijd over de pas, met al die vergezichten is het zeker de moeite waard. Halverwege maak je bij het restaurant even een stop. Ik zou het gewoon doen…![/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]